Żywy Różaniec

Historia Powstania Żywego Różańca

Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Stowarzyszenie Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799-1862) w Lyonie w roku 1826. „Najważniejszą… rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich” – napisała wtedy. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później „żywymi różami”. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi. Celem Stowarzyszenia Żywego Różańca jest według Założycielki wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła. Dziełu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz ojciec generał Zakonu Kaznodziejskiego, który przyłączył Stowarzyszenie Żywego Różańca do wielkiej historycznej dominikańskiej Rodziny Różańcowej, obejmującej Bractwa Różańcowe i Różaniec Wieczysty. Wkrótce papież Grzegorz XVI wydał ‘breve’ aprobujące stowarzyszenie. Żywy Różaniec w krótkim czasie rozprzestrzenił się w całej Francji, a następnie na świecie. Po pięciu latach, w roku 1831, Paulina Jaricot napisała: „Liczba odmawiających dziesiątek różańca rośnie z niewiarygodną szybkością we Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Anglii i wielu regionach Ameryki. (…) Wszędzie, gdzie tworzą się piętnastki, można zauważyć nie notowane wcześniej umacnianie się dobra”. Kilka lat później dodała: „Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata”.

Żywy Różaniec w naszej Parafii

Powstanie Żywego Różańca w naszej parafii łączy się z początkiem erygowania parafii. W grudniu 1991 roku o. Andrzej – pierwszy proboszcz, zachęcił wiernych do codziennego odmawiania różańca w intencji budowy nowego kościoła, a także do tworzenia Kół Różańcowych. Już w pierwszą sobotę stycznia 1992 roku o. Proboszcz odprawił Msze św. dla dwóch róż. Jeszcze tego samego roku każdego miesiąca powstawały to nowe grupy ludzi którzy deklarowali się że codziennie będą odmawiać modlitwę różańcową. Wspólnota liczy obecnie 29 róż i 8 płatków. Płatkami nazwano te róże, które są niekompletne i liczą około 15 osób. Cała wspólnota liczy obecnie około 650 osób.

Odpowiedzialnym za żywy różaniec jest br. Marek Skowroński (proboszcz).

Dodaj komentarz